In de rubriek Eagles Are Everywhere komt elke twee weken een Eagles-fan aan het woord die niet in de provincies Overijssel of Gelderland woont, maar elders in Nederland of in het buitenland. Vandaag in aflevering 24: Milly Ebenau uit Naters (Zwitserland).

Milly, hoe is jouw passie voor Go Ahead Eagles ooit ontstaan?
Ik ben in Deventer geboren en heb later in Diepenveen en Hoogeveen gewoond. Eigenlijk hield ik helemaal niet van voetbal. Het enige wat mij aan Go Ahead Eagles interesseerde, was de uitslag. Mijn ouders, broer en ik hadden een potje, waar we elke keer een kwartje in deden, en degene die de uitslag goed geraden had, kreeg de pot! Dat veranderde tijdens het WK Voetbal van 1974. Waarschijnlijk omdat Nederland zo goed speelde, heb ik elke wedstrijd gekeken en ineens was ik voetbalgek. Thuis vroeg ik meteen om een seizoenkaart van Go Ahead Eagles. Het mocht, zodat ik van 1974 tot en met 1982, het jaar waarin ik naar Zwitserland vertrok, elke thuiswedstrijd gezien heb. Soms met mijn broer, soms met mijn neef, maar ook soms alleen. Ik ben zelfs ook naar een paar uitwedstrijden geweest.

In de zomer van 1982 vertrok ik naar Zwitserland. Omdat wij vaak op vakantie gingen naar Zwitserland, ben ik van het land gaan houden en dan vooral van de bergen. Ik heb gewoond en gewerkt op Riederalp, in Zermatt, Brig en sinds 1989 in Naters in het zuiden van Zwitserland aan de voet van de Simplonpas; een prachtige omgeving.

Op welke manier volg je de verrichtingen van Go Ahead Eagles?
Als Go Ahead Eagles in de Eredivisie zit, kan ik de wedstrijden zien op de zender BVN. De Jupiler League wordt helaas niet uitgezonden, dus kan ik alleen de uitslagen op teletekst bekijken. En natuurlijk lees ik alles op de clubwebsite.

Als ik in Nederland ben, logeer ik altijd bij mijn familie, die nu in Doetinchem woont. Helaas lukt het me zelden om naar een wedstrijd van Go Ahead Eagles te gaan, maar toevallig is het me april vorig jaar gelukt. Ik had een stadiontour geboekt, wat heel erg leuk en interessant was. Ik heb toen onder anderen Robert Maaskant en Jarchinio Antonia gezien. Ons groepje vertelde dat ze goed hun best moesten doen uit tegen Feyenoord. Tja, we weten de uitslag, hè? De wedstrijd daarop, thuis tegen Heracles, heb ik samen met mijn broer bezocht. Helaas hebben we de Eagles geen geluk gebracht, want ook die wedstrijd werd verloren. Dat was mede te wijten aan de scheidsrechter tijdens die wedstrijd. Desondanks heb ik genoten en dan vooral van de sfeer. Dat voel je meteen als je het stadion binnenkomt, de gezelligheid. Ik hoop toch wat vaker een wedstrijd te bezoeken de komende jaren.

Wat vindt je naaste omgeving ervan dat je supporter bent van Go Ahead Eagles?
Mijn vrienden en bekenden in Naters houden niet echt van voetbal, dus ik heb het er maar zelden over. In mijn auto heb ik achterin een Eagles-sjaal liggen en het grappige is dat ik vaak de vraag krijg: “Welke ijshockeyclub is dat?” Als ik dan vraag waarom ze dat denken, krijg ik altijd het antwoord dat veel ijshockeyclubs een naam hebben die op Eagles eindigt. Natuurlijk vertel ik dan wel even dat Go Ahead Eagles mijn cluppie is uit mijn geboortestad. Maar helaas heb ik niemand kunnen interesseren, ze zijn meer voor FC Naters…

Wie is je favoriete Eagles-speler ‘aller tijden’?
Een echte favoriet heb ik niet, maar ik vond wel meerdere spelers écht goed. Peter Arntz, Bert van Marwijk, John Oude Wesselink, Jan Endeman en Cees van Kooten. Ook vond ik het leuk dat Terry Hendriks bij Go Ahead Eagles speelde, want hij zat vroeger bij mij op school!

Wat is de mooiste wedstrijd van Go Ahead Eagles die je ooit hebt gezien?
Ik vind het natuurlijk te gek als Go Ahead Eagles wint, of gelijkspeelt tegen een grote club. Bijvoorbeeld tegen Feyenoord, eind 2016. Maar de wedstrijd die mij het meest is bijgebleven en waar ik zelf ook bij was, was de degradatiewedstrijd tegen FC Amsterdam in 1978. FC Amsterdam had genoeg aan een gelijkspel, wij móesten winnen. Het stadion was stampvol en ik stond dit keer met mijn broer op de Brinkgreverweg-tribune. We konden ons nauwelijks bewegen, zo vol stond het. Bij rust was het 0-0, waarna de geblesseerde Cees van Kooten erin kwam. Hij kopte de bal twee keer door, wat resulteerde in twee doelpunten. Geweldig was dat! Het stadion kookte, Go Ahead Eagles bleef in de Eredivisie en het was één groot feest in Deventer. Dat is iets wat je nooit meer vergeet!

Wil jij ook je verhaal doen voor ‘Eagles Are Everywhere’? Stuur dan een e-mail met je naam, leeftijd, woonplaats en contactgegevens naar [email protected] en wie weet nemen we later dit jaar wel contact met je op! Een nieuwe editie van de rubriek Eagles Are Everywhere is twee keer per maand te vinden op onze website en Facebook-pagina.