“Ik ben terug waar ik hoor, terug bij mijn cluppie. Toen ik hier twee jaar geleden vertrok, zei ik bij mijn afscheid: eens een Eagle, altijd een Eagle. Dat meende ik. Als je hier drieënhalf jaar hebt gespeeld, dan slijt dat gevoel niet meer. Waar je ook gaat.

In mijn geval waren dat SC Cambuur en Haladás in Hongarije. Bij laatstgenoemde club verliep het avontuur sportief teleurstellend. Dit kwam door allerlei oorzaken. Het zorgt ervoor dat ik nog meer gebrand ben, letterlijk niet kan wachten te beginnen bij Go Ahead Eagles.

Uiteraard heb ik de club gevolgd de afgelopen jaren. Zat ik elk weekend – wanneer het kon – naar FOX Sports te kijken in Hongarije. Te genieten van Pedro Chirivella en te vloeken als het misging door pech. Daarnaast sprak en spreek ik Xandro Schenk nog regelmatig. Toen het contact met de club deze zomer ontstond, twijfelde ik dan ook geen moment. Eredivisie of Jupiler League maakt dan even niet zoveel uit. Ik wilde terug naar Go Ahead Eagles.

Ik denk dat er een heel mooi team staat. Met Xandro Schenk en Joey Suk heb ik natuurlijk zelf nog gespeeld en sommige andere jongens ken ik uit het verleden. Zoals Shadrach Eghan. Ik stond tegen hem tijdens FC Twente-Go Ahead Eagles in het seizoen 2013/2014. Die jongen heeft zo’n kleine draaicirkel, dat is niet normaal. Toen ik Leon Vlemmings sprak deze zomer, grapte ik: “Ik laat in mijn contract opnemen niet tegen Eghan te staan in de vijf-tegen-vijf-partijen”, haha! Quincy Promes had dat ook toen hij bij Go Ahead Eagles speelde. Dat als je tegen hem stond op de training, je eigenlijk na drie minuten al dacht: wegwezen hier, dit wordt niks.

Natuurlijk werd de afgelopen weken, ook richting mij, de vergelijking met het seizoen 2012/2013 gemaakt. Met een jong, fris team en een gedreven trainer strijden om promotie. Dat is vanzelfsprekend ook waar ik voor ga. Ik denk dat ik daarin de nodige ervaring mee kan brengen.

Waar ik daarnaast op hoop en reken, is dat het net als toen gaat spoken in het stadion. Tegenstanders echt met knikkende knieën hierheen komen. Ik was vanmiddag al even op de club en dan vind ik het oprecht geweldig hoe mensen mij welkom heten. Miranda van de receptie bijvoorbeeld. Zo oprecht, zo blij, zo met letterlijk open armen. Toen besefte ik echt: ik ben weer terug. Maar alle mooie herinneringen van mijn vorige jaren ten spijt, die tellen niet meer. Het gaat nu om nu. Om het creëren van nieuwe herinneringen.”

Sjoerd Overgoor tekent voor twee jaar in Deventer.