In de rubriek Eagles Are Everywhere komt elke twee weken een Eagles-fan aan het woord die niet in de provincies Overijssel of Gelderland woont, maar elders in Nederland of in het buitenland. Vandaag in aflevering 2: Peter Morsink (45) en zijn kinderen Carmen (12) en Melvin (10) uit Hooglanderveen.

Peter, hoe is jouw passie voor Go Ahead Eagles ooit ontstaan?
Ik ben geboren in Deventer en opgegroeid in Schalkhaar. Go Ahead Eagles is me met de paplepel ingegoten. Samen met mijn vader en mijn broer fietsten we altijd vanuit Schalkhaar naar het stadion. De Adelaarshorst, het zien van het voetbalveld, als kind had dat echt iets speciaals. We stonden altijd op de Brinkgreverwegtribune. Voor vijf gulden op een hoopje zand met de neus tegen het hek gedrukt. Eén van mijn eerste wedstrijden was in 1981; de bekerwedstrijd tegen AZ’67 in de halve finale van het KNVB bekertoernooi. AZ had destijds een topteam met spelers als John Metgod, Jan Peters en Kees Kist. En met Eddy Treijtel op doel. Werd er tijdens de wedstrijd gezongen ‘Eddy, zet je badmuts af’, aangezien Treijtel weinig haar op zijn hoofd had, haha.

Op mijn achttiende ben ik verhuisd naar Enschede, waar ik ging studeren. Na mijn studie ben ik voor mijn werk in het westen van het land gaan wonen. Eerst korte tijd in Katwijk, daarna in Nootdorp bij Delft. Sinds 2010 woon ik met mijn gezin in Hooglanderveen, een dorp in de buurt van Amersfoort. Maar waar ik ook woonde, Go Ahead Eagles is altijd mijn club gebleven.

Peter Morsink, dochter Carmen en zoon Melvin in mei 2016 tijdens het promotiefeest van Go Ahead Eagles.

Hoe zit het met het Eagles-gevoel in je omgeving?
Amersfoort is toch een beetje het achterland van FC Utrecht, al valt het met de echt fanatieke Utrecht-fans wel mee in Amersfoort. Die zie je toch iets meer in de stad Utrecht. Veel mensen in de Amersfoortse regio zijn vooral aanhanger van Ajax of Feyenoord. Ook in de klas van mijn dochter Carmen en zoon Melvin zijn de meeste kinderen voor Feyenoord, Ajax of FC Utrecht. Maar Carmen en Melvin zijn daarentegen wél fan van Go Ahead Eagles. Als vader ben ik gelukkig op tijd begonnen om het Eagles-virus er bij mijn kinderen in te krijgen. Ik heb Carmen en Melvin gelijk meegenomen naar een duel van Go Ahead Eagles toen daar de gelegenheid voor was. De eerste club waar je als kind komt, maakt nu eenmaal toch vaak de meeste indruk. Als ik nu één van mijn kinderen mee wil nemen naar De Adelaarshorst, dan wordt er bijna ruzie gemaakt wie er mee mag.

Aanstaande zaterdag ga ik met negen jongens uit het voetbalteam van Melvin – Hooglanderveen JO11-5, voorheen E5 geheten – naar het thuisduel van Go Ahead Eagles tegen FC Utrecht. Leuk om samen met die jongens een Eredivisieduel van Go Ahead Eagles te bezoeken en dan ook nog eens tegen FC Utrecht. Ik hoop een aantal teamgenootjes van Melvin het Eagles-virus mee te geven, al zullen er misschien ook wel een paar stiekem fan zijn van FC Utrecht…

De jongens van Hooglanderveen JO11-5 brengen aanstaande zaterdag een bezoek aan de wedstrijd Go Ahead Eagles – FC Utrecht.

Ook op mijn werk zijn veel van mijn collega’s voor Feyenoord of Ajax, maar ik heb er ook een aantal die voor FC Utrecht, PEC Zwolle, SC Heerenveen, FC Twente en NAC Breda zijn. Een paar keer heb ik collega’s meegenomen naar een wedstrijd van Go Ahead Eagles. Onder andere tijdens de legendarische bekerwedstrijd tegen Feyenoord in 2011. Met een auto vol Feyenoord-collega’s reden we naar De Adelaarshorst. Vooraf waren ze vol bravoure. Maar als Eerstedivisionist won Go Ahead Eagles met 2-1 na een wedstrijd vol strijd en passie. Dus dat was een mooie terugreis voor mij. Eén collega is inmiddels een echte Eagles-volger geworden en weet nieuwtjes soms zelfs eerder dan ik.

Wat zijn je meest waardevolle herinneringen aan Go Ahead Eagles?
Bijzonder vond ik de competitiewedstrijd tegen FC Volendam in 2013 waarbij de Volendammers het kampioenschap van de Jupiler League verspeelden in De Adelaarshorst. De sfeer in het stadion had die dag iets magisch. Er ontstond commotie op de tribune op het moment dat een speler van FC Volendam de bal niet teruggaf. Vanaf dat moment ontstond er echt een gevoel van saamhorigheid in het stadion van ‘dit pakken ze ons niet meer af.’ Alsof dat moment de aanzet was tot de uiteindelijke promotie van Go Ahead Eagles via de play-offs.

Carmen en Melvin zitten op de Leo Halle tribune tijdens Go Ahead Eagles – FC Twente in oktober 2016.

Vorig jaar ben ik met mijn kinderen bij de huldiging van Go Ahead Eagles geweest op de parkeerplaats naast De Adelaarshorst. Eerst hebben we de uitwedstrijd tegen De Graafschap in een grote tent gekeken op de kermis van Schalkhaar en daarna zijn we naar het stadion gegaan. Ook de wedstrijd in de voorronde van de Europa League tegen Ferençvaros was natuurlijk een unieke belevenis. Die dag ben ik onder tropische omstandigheden van Düsseldorf naar Emmen gereden om dat duel te kunnen zien. Verder was ik er in 1992 bij tijdens het nacompetitieduel tegen FC Den Haag, waar Go Ahead Eagles door een 3-0 zege de eerste stap richting promotie zette.

Maar ik bewaar ook mooie herinneringen aan kleinere voetbalervaringen. Zoals de wedstrijd tussen Go Ahead Eagles en Feyenoord in het seizoen 1982/1983. Feyenoord werd dat jaar kampioen en het is de enige keer dat ik Johan Cruijff ‘live’ heb zien voetballen. Maar ook het debuut van Raimond van der Gouw als vervanger van Jan Jongbloed staat me bij. En de jaren met Dennis Hulshoff, Paul Bosvelt en Marco Heering als de magische rechterkant. Of samen met mijn vader, neefjes en broer Gerco – die met het bedrijf waarvoor hij werkzaam is, Bosgoed Holding, business partner is van Go Ahead Eagles – naar een wedstrijd in De Adelaarshorst kijken of het Eagles Gala bezoeken. Uiteraard ben ik ook de mindere momenten niet vergeten. Zoals het ‘net niet’ promoveren in 2010 tegen Willem II, een paar weken na de anti-climax in de beker tegen Ajax.

Carmen en Melvin in overwinningsroes op de kermis van Schalkhaar, want Go Ahead Eagles is zojuist gepromoveerd naar de Eredivisie.

Van welke Eagles-spelers geniet je tegenwoordig het meest?
Elke linie kent wel een speler voor wie ik naar het stadion kom. Achterin durft Xandro Schenk vooruit te voetballen. Hij zoekt altijd de voetballende oplossing, is niet bang en opbouwend sterk. Daar ben ik wel gecharmeerd van. Sander Fischer is een echte prof, ook in de manier hoe hij de pers te woord staat. Een rots in de branding. Op het middenveld springt Daniel Crowley er voor mij uit. Hij is er pas net bijgekomen, maar viel al leuk in tegen AZ en toonde ook tegen Excelsior zijn kwaliteiten. Hij creëert wat en er gaat echt wat van hem uit. Voor een speler als Jarchinio Antonia kom ik naar het stadion vanwege zijn onnavolgbare acties. Al met al ben ik een optimist die de toekomst van Go Ahead Eagles rooskleurig inziet.

Go Ahead Eagles – sc Heerenveen, april 2014. “We waren al veilig, verloren met 2-0, maar de sfeer was fantastisch. Schoonfamilie uit Friesland, die ook mee was, heeft het er nog steeds over.”

 

Wil jij ook je verhaal doen voor ‘Eagles Are Everywhere’? Stuur dan een e-mail met je naam, leeftijd, woonplaats en contactgegevens naar pers@ga-eagles.nl en wie weet nemen we later dit jaar wel contact met je op!

Een nieuwe editie van de rubriek Eagles Are Everywhere is twee keer per maand te vinden op onze website: de tweede en vierde woensdag van de maand.