Zestien jaar jong is hij pas en op papier nog maar tweedejaars O17-junior. Toch gaat het jaar 2018 voor O19-speler Olaf Kok de boeken in als een jaar waarin de 5VWO-leerling met reuzenstappen door de Voetbalopleiding van Go Ahead Eagles marcheerde. Een verhaal over fietsen in de ochtendspits en trainen (plus treinen) in de avondspits.

Uit: Kerstspecial Kleuren van Juweel (december 2018)

Olaf Kok hoeft niet lang na te denken als hem op sportpark De Zandweerd wordt gevraagd naar de meest complete spits die hij kent. “Kasper Dolberg”, antwoordt hij resoluut. “Hij heeft alles wat een spits moet hebben, of je hem nu in de voeten of door de lucht aanspeelt.” Centraal voorin is ook de plek waar Olaf regelmatig excelleert. Tweeënhalf jaar geleden maakte hij de overstap van de club uit zijn woonplaats, SC Hoevelaken, naar de Voetbalopleiding van Go Ahead Eagles.


(Foto: Jeffrey Hurenkamp)

Sindsdien loopt Jan Kromkamp als een rode draad door de voetbalcarrière van Olaf. De oud-international was zowel bij Onder-15 als Onder-17 zijn trainer en is dit seizoen bij Onder-19 wederom zijn leermeester. Olaf: “Jan Kromkamp weet als geen ander hoe het werkt in het voetbal. Hij heeft bij grote clubs gespeeld en veel meegemaakt. Hij reikt mij en mijn medespelers allemaal slimmigheidjes aan waarmee hij ons verder helpt.” Ook de intentie waarmee er in de Voetbalopleiding wordt gespeeld, spreekt bij Olaf tot de verbeelding. “Zelfs als we door de tegenstander worden vastgezet, proberen we gewoon te blijven voetballen. Het is een teken van zwakte als je dat als team niet durft. Je ziet die opvatting dit seizoen ook terug bij het eerste elftal: zo min mogelijk lange ballen.”


(Foto: Jeffrey Hurenkamp)

Debuut in bekerfinale Onder-19
Olaf Kok leeft volgens een strak dagritme bij het najagen van zijn voetbaldroom. “Elke ochtend fiets ik vanaf Hoevelaken een half uur naar mijn school in Amersfoort. Na school ga ik naar het station van Amersfoort en dan met de trein naar Deventer. Vanaf het station in Deventer fiets ik naar sportpark De Zandweerd om te trainen. Zonder vertraging onderweg ben ik dan tussen half acht en acht uur weer thuis.” Waar de 5VWO-leerling nog het nodige huiswerk wacht. “Ja, dat is best pittig, zeker tijdens toetsweken. Dan ben ik soms nog tot laat in de avond aan het leren en moet ik de volgende ochtend weer vroeg op.”

De gedisciplineerde instelling van Olaf werpt echter zijn vruchten af. Vorig seizoen maakte hij, als eerstejaars O17-junior, al zijn officiële debuut voor Onder-19 tijdens de bekerfinale die het oudste jeugdteam van Go Ahead Eagles in Didam speelde. Tegen Achilles ’29 Onder-19 viel Olaf na de rust in bij een stand van 0-0. “Vervolgens maakte ik de openingstreffer en vlak voor het einde ook nog de 2-0. Bij mijn eerste goal werd ik weggestoken, waarna ik één-op-één met de keeper hard in de linkerhoek schoot. Bij mijn tweede doelpunt kon ik een voorzet vrij eenvoudig binnenlopen.”


(Foto: Dennis Bresser)

Invallen bij Jong Go Ahead Eagles
De eindbeoordeling van zijn trainer, Jan Kromkamp, was afgelopen voorjaar veelzeggend. De voormalige rechtsback wilde dat Kok vervroegd de overstap zou maken naar Onder-19, waar hij dit seizoen als zestienjarige spits regelmatig van zich doet spreken. Zoveel zelfs, dat Jong Go Ahead Eagles en de eerste selectie van trainer John Stegeman de afgelopen maanden al in beeld kwamen voor het Eagles-talent.

Op 17 september 2018 mocht hij in De Adelaarshorst op de bank van Jong Go Ahead Eagles plaatsnemen tijdens de wedstrijd tegen Jong FC Emmen. Vijfentwintig minuten voor tijd viel Olaf Kok in bij een 1-0 voorsprong. “Ja, dat kwam ook voor mij als een verrassing”, zegt de jeugdige spits. “Maar wel heel mooi, want het was de eerste keer dat ik in De Adelaarshorst speelde. Natuurlijk was dat enerzijds best spannend, maar anderzijds ging ik er ook vrij nuchter mee om. Ze vragen je alleen als je goed genoeg bent, dus ik maakte me geen zorgen. Tijdens mijn invalbeurt kreeg ik van trainer Kick Maatman de opdracht om veel energie in de wedstrijd te leggen, agressief druk te zetten en de lijnen naar hun spits dicht te houden. Bijna had ik nog gescoord ook. Ik liep weg uit de rug van een verdediger, maar kon de bal na een voorzet van Jairzinho Slijngard net niet aantikken. Jammer, want het was natuurlijk extra mooi geweest als ik een doelpunt had gemaakt.”


(Foto: Jeffrey Hurenkamp)

Meetrainen bij eerste selectie
Medio oktober zat hij ineens samen met technisch manager Paul Bosvelt, John Stegeman en Jan Kromkamp aan tafel. Olaf: “Er werd me gevraagd of ik tot het einde van het seizoen elke woensdag wilde meetrainen met het eerste elftal. Zodat ik alvast aan een hoger niveau kon wennen. De eerste keer was wel spannend. Samen met Hidde Eshuis, mijn teamgenoot bij Onder-19, moesten we eerst met zijn tweeën een pittige shuttle run test doen. Daarna volgde een voetbalconditionele training met het eerste team. Na die trainingen voelde ik ‘m aardig zitten en ik heb die nacht ook heel lekker geslapen.”


(Foto: Jeffrey Hurenkamp)

Inmiddels kan Olaf het niveau steeds beter aan. “In het begin was het voor Hidde en mij even zoeken naar ons plekje bij de eerste selectie, maar we zijn goed opgevangen. Istvan Bakx kwam zich gelijk aan ons voorstellen en ook Jeroen Veldmate bekommerde zich om ons.” De plagerijtjes neemt Olaf voor lief. “Bij rondootjes is het elke keer hetzelfde liedje. Dan wijzen ze een willekeurige speler aan en zeggen ze: ‘Jij moet in het midden. En Olaf sowieso’. Haha.” Dat het in 2018 zó snel zou gaan, had ook Olaf zelf niet durven dromen. “Mijn voornaamste doel was aanvankelijk om mezelf bij Onder-19 in de basis te spelen. Tot nu toe pas ik me steeds goed aan het niveau aan. Soms verbaas ik mezelf wel eens. Op langere termijn is spelen in het eerste elftal van Go Ahead Eagles mijn doel. Daar ga ik voor.”