Ze vliegen over de toonbank: de Go Ahead Eagles-voetbalplaatjes! Van de huidige selectie tot legendarische trainers, van alle logo’s tot prachtige sfeeracties: ze komen allemaal voorbij. Achter elk plaatje zit een verhaal en elke zaterdag lichten we er één uit. We sluiten deze rubriek af met een supporter in hart en nieren: Henk de Haan!

Wat een schitterend plaatje, Henk! – Mooi, he?! Ik sta er inderdaad met twee prachtige dames op. Die foto is gemaakt in de catacomben in Budapest, op de prachtige reis die ik mee heb mogen maken. Mijn vrouw stond er een meter of drie vanaf, haha! Dat kon ze wel hebben. Of ik die dames ooit nog een keer gezien heb? Nee, helaas niet…

Tekst gaat verder onder foto.

 

Wat een onvergetelijke reis was dat, he? – Zeg dat wel. Het begon eigenlijk allemaal op de supportersavond in het Burgerweeshuis. Daar was ik bijvoorbeeld ook nog nooit geweest! Ik won een reis naar de Europese uitwedstrijd, waar die wedstrijd dan ook was. Natuurlijk werd dat uitgerekend Ferencváros, de club die geen supporters mocht ontvangen in haar stadion vanwege een straf. Toch mocht ik, samen met mijn vrouw, als ‘Bestuurslid Internationale Betrekkingen’ mee! Prachtig, toch? Je maakt dingen mee die je voor altijd bijblijven. Het vliegtuig instappen met de selectie, de teambesprekingen, het grote stadion. Wat ik ook nooit zal vergeten is het noodweer… We kwam aan in een zonovergoten Budapest, 32 graden: niets aan de hand. ’s Avonds stormde het ‘van hier tot gunter’, dat wil je niet weten! De regen kwam door de lampen heen het hotel binnen. Het was overigens ook de eerste en de laatste keer dat ik zo’n stropdas om had. Dat was leuk voor een keer, maar ik ben daar veel te nuchter voor joh!

Tekst gaat verder onder video. 

(Video: RTV Oost)

Toen werd de wedstrijd ook voor een leeg stadion gespeeld, net als dit seizoen… – Helaas wel, ik kan er niet aan wennen. Wat ik nog het meeste mis zijn de uitwedstrijden, de busreizen. Waar je ook heen gaat: Rotterdam, Leeuwarden, Maastricht. Je hebt altijd schik met elkaar. We hebben een vast clubje met ongeveer 45 man waarmee we elke uitwedstrijd mee gingen. Het domme ouwehoeren in de bus was vaak nog leuker dan de wedstrijd zelf! Bij thuiswedstrijden stond ik, zoals veel mensen misschien wel weten, achter de tap bij de IJsseltribune. Dan was ik rond een uurtje of 18:00 bij het stadion en ging ik diep in de nacht weer naar huis. Dat waren lange, maar geweldige dagen. Nu is het maar een dooie boel…

Tekst gaat verder onder video.

 

Maar de clubliefde wordt er niet minder om! – Natuurlijk niet! Ik ben geboren en getogen in Deventer, die clubliefde verdwijnt niet zomaar. Gelukkig ben ik nog best nauw bij de club betrokken. Ik heb bijvoorbeeld met alle plezier laatst de hoofdrol gespeeld in een reclamespotje voor de voetbalplaatjes. Leuke dingen zijn dat, hoor. Ook heb ik met alle liefde meegeholpen met de ‘100 jaar Vetkampstraat Wedstrijdpakketten’. Dat doe ik gewoon voor mijn cluppie. En ze doen het goed, he, onze jongens?! Die jonge knapen hebben na een moeilijke start toch nog iets moois weten op te bouwen. Ik hoop enorm dat we kunnen gaan promoveren, en hopelijk kan dat met het publiek erachter de laatste paar wedstrijden!