Het (voetbal)jaar 2020 is bijna ten einde. Een veelbewogen jaar waarin het coronavirus een enorme impact had op het functioneren van onze maatschappij. Assistent-trainer Jouad Boufarra, die voorheen jarenlang werkzaam was in de hulpverleningssector, weet als geen ander hoe ingrijpend de invloed van het coronavirus is op kwetsbare groepen in onze samenleving.

“Juridisch werk, het helpen van daklozen, jongerenwerk op straat. Het was voor mij jarenlang dagelijkse kost voordat ik er in 2018 definitief voor koos om fulltime in de voetballerij aan de slag te gaan. In de tien jaar dat ik in de hulpverlening actief ben geweest, heb ik echter het langst voor gezinsvervangende tehuizen gewerkt. Dagelijks was ik betrokken bij kinderen die niet thuis konden wonen. Vanwege hun eigen gedrag. Vanwege hun opvoeding. Vanwege kwesties die zich binnen hun gezin of familie afspeelden. Kinderen die allemaal met vrij heftige verhalen binnenkwamen. Kinderen met gebroken dromen, met rugzakjes uit het verleden, met mentale littekens en krasjes.

Tekst gaat verder onder foto.

(Foto: Erik Pasman)

Velen zien het werken in gezinsvervangende tehuizen wellicht als zwaar. Maar het is vooral zwaar voor die jongeren zelf om in een gezinsvervangend tehuis te moeten wonen. Persoonlijk heb ik het vooral ervaren als heel dankbaar werk. Het was mijn taak om weer structuur en regelmaat in het leven van die kinderen aan te brengen. Heel mooi was het dan om te zien als jongeren na verloop van tijd langzaam begonnen te ‘ontdooien’. Dat ze op een gegeven moment naar je uit durfden te spreken dat ze zich veilig voelden en weer iets van een thuisgevoel konden ervaren. Ja, uit dat soort momenten haalde ik altijd ontzettend veel voldoening.

De afgelopen maanden, waarin corona de wereld in een wurggreep hield en nog steeds houdt, heb ik regelmatig aan deze jongeren moeten denken. Juist omdat zij zo gebaat zijn bij warmte, genegenheid en een thuisgevoel, zorgt corona voor een extra complicerende factor. Zoals dit uiteraard voor iedereen binnen onze samenleving in meer of mindere mate geldt.

Tekst gaat verder onder foto.

(Foto: Erik Pasman)

Via mijn vrouw word ik dagelijks geconfronteerd met de enorme impact die corona heeft op onze maatschappij. Zij werkt met dementerende ouderen en ziet veel eenzaamheid. Mensen die geen contact mogen hebben met hun kinderen. Mensen die soms binnen een paar weken heel snel achteruit gaan. Mensen van wie de kwaliteit van het leven onder druk staat en in sommige gevallen zelfs de sociale ondergrens bereikt. Ik heb dan ook heel veel respect voor iedereen die op wat voor manier dan ook in de zorg actief is en in deze periode met moeilijke situaties om moet gaan.

Het plaatst de voetbalsport in een totaal ander perspectief. Zonder daarbij overigens de rol van voetbal te onderschatten. Want in tijden waarin het sociale gemis groot is, merk je namelijk ook hoe ontzettend belangrijk de rol van het voetbal als bindmiddel is. Júíst nu die binding niet meer vanzelfsprekend is vanwege de noodgedwongen afwezigheid van supporters in het stadion. Go Ahead Eagles is een voetbalbedrijf, maar bovenal een gemeenschap, bestaande uit mannen en vrouwen, jongeren en ouderen, laag- en hoogopgeleiden, rijken en minder bedeelden, verschillende geloven en culturen. Allemaal hebben ze één ding gemeen: Go Ahead Eagles als sociaal samenzijn.

Tekst gaat verder onder foto.

(Foto: Henny Meyerink)

Ondanks dat niets het haalt bij een volle Adelaarshorst, ben ik blij dat de wedstrijden van Go Ahead Eagles in ieder geval allemaal live op televisie te zien zijn geweest. Daarnaast probeert de club iedereen zo veel mogelijk te betrekken via de eigen online mediakanalen. En natuurlijk niet te vergeten: via de December Special van Kleuren van Juweel. Zodat Go Ahead Eagles toch een klein stukje warmte van ons gezamenlijke Home of Football bij onze supporters thuis kan brengen. No matter the distance.

Ik wens iedereen veel leesplezier en fijne feestdagen waarin naar elkaar wordt omgekeken!”


(Klik op de visual om naar de digitale versie van Kleuren van Juweel te gaan)